Oktober 2022

Geen vreesachtigheid, maar kracht, liefde en bezonnenheid

 

Ook wij zullen wel de ervaring kennen dat we ontmoedigd kunnen raken als het beleven en getuigen van onze idealen op moeilijkheden stuit. We kunnen bang worden van de kritiek die op ons af komt. Soms weten we niet meer hoe we in bepaalde situaties moeten handelen. Hoe daarmee om te gaan?
Het kan een geruststelling zijn te beseffen dat de realisatie van de universele broederschap, ons ideaal, niet louter van onze persoonlijke talenten afhangt. En dat evenmin onze persoonlijke tekortkomingen daarvoor een beperking vormen. We moeten ons deel doen, maar een te grote ik-betrokkenheid kan de groei van de broederschap juist belemmeren. Het is de innerlijke bron die ons kracht, liefde en bezonnenheid geeft, zodat wij in staat zijn ons te blijven inzetten voor de broederschap.

Chiara Lubich helpt ons te begrijpen waar we in die moeilijke momenten kracht kunnen putten. We moeten, zegt ze, onszelf niet laten blokkeren en wegzinken in passieve berusting, maar onszelf naar buiten richten terwijl we ons blijven afstemmen op wat onze innerlijke stem van ons vraagt. ‘En kies vrienden die hetzelfde willen als jij; sluit dan een pakt met hen: beloof elkaar voortdurende en blijvende liefde.’[1] Dat zal onze kracht versterken, samen kunnen we afspreken de liefde in praktijk te brengen, en in moeilijke situaties kunnen we met elkaar overleggen waar we goed aan doen.
Innerlijk kracht, liefde en bezonnenheid zullen in ons groeien als we ze, door de moeilijkheden heen, dagelijks in praktijk blijven brengen.

Justin Nari uit de Centraal-Afrikaanse Republiek getuigt daarvan. Hij werd met de dood bedreigd toen hij, samen met de broeders van zijn gemeenschap, in hun kerk duizend moslims in veiligheid had gebracht om hen te beschermen tegen de represailles van de Anti-Balacarebellen. Toen die lieten weten dat ze eraan kwamen, raakten de moslims in paniek. Eén van de rebellenleiders beval Justin de moslims ‘vrij’ te laten zodat ze hen zouden kunnen doden, maar Justin bleef zo lang mogelijk met hem in gesprek om een bloedbad te voorkomen. ‘’Ik weerstond ze, tot de dag waarop ik samen met anderen moest beslissen: weggaan of bij hen blijven. Want de rebellen hadden ons een ultimatum gesteld: als wij de moslims niet aan hen zouden uitleveren, zouden ze met 40 liter benzine komen en ons allemaal in brand steken, inclusief de kerk. Wij moesten beslissen. Tijdens het overleg met mijn medebroeders dacht ik aan Chiara Lubich en haar verhouding met de moslims. Ik vroeg me af wat zij gedaan zou hebben als zij hier geweest was. Het werd mij duidelijk dat ik mijn leven voor deze mensen moest geven, dus blijven en hen beschermen. Nauwelijks had ik die beslissing genomen of de commandant van de Afrikaanse strijdkrachten belde op met de mededeling dat een militair contingent in de buurt was. Ik ben direct naar hem toe gegaan en met zijn troepenmacht naar mijn kerk teruggekeerd, 13 minuten voor de afloop van het ultimatum. Hun komst werd onze redding.’’

 

[1] Uit: Ch. Lubich, Scritti spirituali 1, p. 116

Tekst in PDF

n Letizia Magri, is in Uruguay begonnen in het kader van de dialoog tussen mensen van verschillende religieuze en niet-religieuze overtuigingen met als motto “de dialoog opbouwen”. Het doel van deze publicatie is bij te dragen tot en het bevorderen van het ideaal van universele broederschap. DE IMPULS VOOR DE MAAND wordt momenteel in dertien talen vertaald en in meer dan 25 landen verspreid.