
Już od pierwszych słów papież Leon XIV skierował uwagę na źródło charyzmatu: „Każdy z was został przyciągnięty charyzmatem Służebnicy Bożej Chiary Lubich”. Jedność – podkreślił – pozostaje sercem daru, jaki Duch Święty ofiarowuje dziś Kościołowi i światu.
Lud pokoju powołany, by być zaporą przed barbarzyństwem
Temat pokoju był mocno obecny w całym przemówieniu Ojca Świętego. Uznał on, że „także poprzez was Bóg przygotował w minionych dziesięcioleciach wielki lud pokoju”, powołany dziś, „by stanowić przeciwwagę i zaporę dla wielu siewców nienawiści, którzy cofają ludzkość do form barbarzyństwa i przemocy”. Słowa te potwierdziły pracę Zgromadzenia, które zastanawiało się, jak skuteczniej przyczyniać się do odbudowy więzi społecznych, przezwyciężania polaryzacji oraz promowania dialogu i braterstwa na terenach, gdzie Ruch jest obecny.
Margaret Karram, ponownie wybrana na prezydent Ruchu, skomentowała to następująco: „Papież ponownie podkreślił, że dzisiaj, bardziej niż kiedykolwiek, potrzebna jest jedność w podzielonym i pogrążonym w wojnie świecie. Jeszcze bardziej wyakcentował potrzebę głębszego i lepszego przeżywania naszego powołania do braterstwa. Uderzyła mnie również wdzięczność Papieża za pracę Ruchu w dziedzinie ekumenicznej, międzyreligijnej i w innych obszarach”.
Odpowiedzialność w fazie postzałożycielskiej
Szczególnie znaczący fragment dotyczył historycznego momentu, przez który przechodzi Ruch. Papież Leon XIV przypomniał, że: „na was spoczywa odpowiedzialność za podtrzymywanie charyzmatu waszego Ruchu w fazie postzałożycielskiej”, która nie kończy się wraz z pokoleniem bezpośrednio następującym po założycielce, ale która „rozciąga się również dalej”. Zachęcił Ruch do jasnego i uczciwego rozróżnienia tego, co należy do istoty charyzmatu, od tego, co z czasem może ulec zmianie. Powiedział jasno, że trzeba rozeznać, „które aspekty waszego wspólnego życia i waszej posługi są istotne i dlatego należy je zachować”, a „które narzędzia i praktyki, choć stosowane od dawna, nie są istotne dla charyzmatu… albo okazały się problematyczne i dlatego należy je porzucić”.
Słowa Ojca Świętego o przejrzystości – która jest „warunkiem wiarygodności” i prawem przysługującym wszystkim, ponieważ charyzmat jest wspólnym darem – potwierdziły i wzmocniły ideę dojrzałą już podczas Zgromadzenia. Ruch bardziej współodpowiedzialny to niezbędny krok do przeżywania dzisiaj jedności.
Proces wspólnej odnowy: wytyczne na najbliższe pięć lat (2026–2031)
Refleksja nad wyzwaniami i kwestiami krytycznymi, podjęta przez Zgromadzenie Generalne, ujawniła, że u podstaw wielu dzisiejszych problemów Ruchu leży potrzeba dojrzalszego zrozumienia jedności, która stanowi sedno charyzmatu Chiary Lubich. Z tego powodu rozpoczęto proces ponownego jej przemyślenia i pogłębienia na wszystkich poziomach.
W tym kontekście zamierza się: pracować nad przezwyciężeniem podziałów i polaryzacji poprzez działanie wspólnot Ruchu Focolari żyjących na różnych terytoriach i na „peryferiach” świata, w synergii z tymi, którzy podzielają ewangeliczną zasadę jedności poprzez dialog i współpracę; wspierać sieci zaangażowane w promowanie pokoju i edukację na rzecz niestosowania przemocy; rozwijać integralną wizję troski o planetę i ludzi; wzmacniać rodziny i wspólnoty jako miejsca bliskości i wzajemnego wsparcia. Oprócz tego niezbędne staje się promowanie etycznego i odpowiedzialnego korzystania z technologii i sztucznej inteligencji, angażując wszystkie pokolenia, oraz docenianie wkładu młodzieży i bogactwa, które rodzi się ze spotkania różnych doświadczeń i wrażliwości.
Wychodząc od jakości relacji, od przejrzystości, uczestnictwa i wspólnej odpowiedzialności, Ruch Focolari odnawia swoje zaangażowanie, aby każde miejsce stało się przestrzenią spotkania i współpracy, służącą dobru wspólnemu i pokojowi.
Stefania Tanesini
PEŁNY TEKST PRZEMÓWIENIA PAPIEŻA LEONA XIV