Inzet voor de eenheid en broederschap  Focolare is actief in meer dan 180 landen. Het is eigen aan de Focolarebeweging te zoeken naar wat verbindt, naar broederschap. Zij doet dit vanuit een spiritualiteit die is gebaseerd op de woorden uit het Johannes-evangelie: ‘Vader, mogen allen één zijn’ (17,21). De naam ‘Focolare’, Italiaans voor ‘vuurhaard’, duidt op de plaats waar men eenheid ervaart en waar ervaringen worden uitgewisseld.

Oorsprong  De beweging is ontstaan in 1943 in Trente (Noord-Italië) vanuit een herontdekking door Chiara Lubich en haar vriendinnen van de kracht van het evangelie. Tijdens de oorlogsbombardementen nam de groep meisjes rond Chiara Lubich in de schuilkelders het evangelie ter hand en legden zich vervolgens met grote radicaliteit toe op het concreet maken van telkens een zin uit de bijbel en het uitwisselen van de ervaringen daarmee.

Verspreiding  Vanaf 1952 kwamen mensen van andere Europese landen in contact met de jonge beweging. Vervolgens verspreidde ze zich in Amerika (sinds 1958), Afrika (sinds 1963), Azië (sinds 1966) en Australië (sinds 1967). In 1962 kreeg de Focolarebeweging de officiële goedkeuring van de katholieke kerk. Later volgden ook erkenningen van andere kerken. Inmiddels inspireert de spiritualiteit van Focolare zo’n 2 miljoen sympathisanten in 180 landen, mensen van alle leeftijden, culturen en overtuigingen. Van hen zijn ongeveer 140.000 nauw met de beweging verbonden in een van de 22 geledingen, zoals die voor vrijwilligers, gezinnen, jongeren, tieners, kinderen, religieuzen, priesters, focolarino’s of focolarina’s. Verreweg de meeste aanhangers van Focolare zijn christen. Maar ook joden, moslims, boeddhisten, hindoes, sikhs en personen die geen geloof belijden vinden in het gedachtegoed van Focolare aanknopingspunten voor hun geloof of hun leven.

‘Spiritualiteit van gemeenschap’  Mensen vinden in de spiritualiteit van Focolare een manier om in verbondenheid met God en met elkaar te leven: binnen het gezin, op het werk en in school, maar ook in de relatie tussen kerken en religies. Enkele zichtbare plaatsen van getuigenis zijn de zogenaamde focolarestadjes, plaatsen van vorming, uitstraling en inspiratie, waarvan er inmiddels ruim dertig in heel de wereld in opbouw zijn: het zijn gemeenschappen van mensen van allerlei achtergronden en leeftijden die leven in onderlinge verbondenheid en in dienstbaarheid aan hun omgeving. zo willen zij getuigen van een samenleving die leeft naar de basiswet van het evangelie: de wederzijdse liefde.

Inzet voor noden en voor dialoog  Kenmerkend voor Focolare is de inzet voor noden in de eigen omgeving en voor de dialoog binnen de eigen kerk, met christenen van andere kerken, met gelovigen van andere godsdiensten en met mensen zonder gelovige overtuiging. Wereldwijd zijn er vele lokale sociale initiatieven. Op mondiaal niveau zijn er enkele grote projecten, zoals een omvangrijk project van adoptie op afstand en de zogenoemde economie van gemeenschap: bedrijven die zich in hun bedrijfsvoering en in hun economisch handelen richten naar de regels van het evangelie.

Leefgemeenschappen Vaste steunpunten van de beweging in ongeveer 80 landen zijn de ‘focolares’, kleine leefgemeenschappen van 4 tot 7 mannen of vrouwen. Deze focolarino’s en focolarina’s zijn actief in de maatschappij, maar zetten zich tevens in voor de beweging in zijn geheel.

Tweehoofdige leiding Het internationale bestuurscentrum van Focolare is gevestigd in Rocca di Papa nabij Rome. Statutair is bepaald dat de presidente van de beweging een vrouw is. Zodoende kent Focolare een tweehoofdige leiding van een (vrouwelijke) presidente en een (mannelijke) co-president, terzijde gestaan door een raad.

Ontmoetingscentra In Castelgandolfo heeft de beweging een internationaal ontmoetingscentrum, dat ruimte biedt tot aan 2000 personen. In Nederland is het ontmoetings- en bestuurscentrum van Focolare gevestigd in Mariënkroon te Nieuwkuijk.