„Oto czynię wszystko nowe” (Ap 21, 5).

Księga Apokalipsy, z której pochodzi Słowo Życia, zamyka zbiór pism Nowego Testamentu. Nazwa wskazuje objawienie się [Chrystusa], a intencją autora jest pomóc nam zrozumieć rzeczy ostateczne: powrót Chrystusa na ziemię, definitywne pokonanie zła oraz pojawienie się nowego nieba i nowej ziemi. To tekst niełatwy do zrozumienia. Odnosi się do lat 81-96 n.e., czasu okrutnych prześladowań chrześcijan. W społecznościach chrześcijańskich panuje atmosfera strachu: co się stanie z nami i z powierzonym nam przesłaniem? Dlaczego Bóg nie interweniuje?

W tych okolicznościach św. Jan zostaje zesłany przez Rzymian na wyspę Patmos. To właśnie tam jest mu dana seria wizji, którym towarzyszy polecenie, by je zapisywać.

„Oto czynię wszystko nowe”.

Księga Apokalipsy miała dać nadzieję prześladowanym społecznościom, że mimo trudnej i pełnej przemocy sytuacji, mimo że przyszłość jest niepewna, dobra wola ostatecznie zwycięży, a Bóg wszystko uczyni nowym.

Ta księga odnosi się i do nas: „po przeczytaniu opisu jakiegoś współczesnego wydarzenia, po obejrzeniu dziennika telewizyjnego czy okładki czasopisma, gdzie pojawia się wiele tragedii, gdzie podawane są smutne wiadomości, do których łatwo nam się przyzwyczaić. […] Ale jest Ojciec, który płacze wraz z nami; jest Ojciec, który wylewa łzy bezgranicznej litości nad swoimi dziećmi. Mamy Ojca, który potrafi płakać, który płacze wraz z nami. To Ojciec, który na nas czeka, aby nas pocieszyć, bo zna nasze cierpienia i przygotował dla nas inną przyszłość. Taka jest wielka wizja chrześcijańskiej nadziei, która obejmuje wszystkie dni naszego życia i chce nas podnieść na duchu”.[1]

„Oto czynię wszystko nowe”.

Nie możemy wiedzieć, kiedy i jak się to stanie, i nie ma sensu tego dociekać. Ale jest pewne, że to się stanie.

„Ostatnie strony Biblii ukazują nam ostateczną perspektywę wędrówki człowieka wierzącego: Jeruzalem w niebie, niebieskie Jeruzalem. Jest ono wyobrażane przede wszystkim jako ogromny namiot, w którym Bóg przyjmie wszystkich ludzi i zamieszka z nimi na zawsze (Ap 21, 3). I taka jest nasza nadzieja. A co uczyni Bóg, kiedy wreszcie będziemy wraz z Nim? Okaże nam nieskończoną czułość, jak ojciec witający dzieci, które długo się trudziły i cierpiały. Jan w Apokalipsie prorokuje: «Oto przybytek Boga z ludźmi: (…) otrze z ich oczu wszelką łzę, a śmierci już nie będzie. Ani żałoby, ni krzyku, ni trudu już nie będzie, bo pierwsze rzeczy przeminęły. (…) Oto czynię wszystko nowe» (21, 3-5). Bóg nowości!”.[2]

„Oto czynię wszystko nowe”

Jak żyć w tym miesiącu Słowem Życia?

„Upewnia nas ono, że jesteśmy w drodze do nowego świata, który jest przygotowywany i budowany już od teraz. Nie jest to zatem zaproszenie do odłączenia się i ucieczki od świata. Bóg pragnie odnowić wszystko: nasze życie osobiste, przyjaźń, naszą miłość małżeńską, rodzinę; pragnie odnowić życie społeczne, świat pracy, szkołę, kulturę, rozrywkę, opiekę zdrowotną, gospodarkę, politykę…, jednym słowem, wszystkie dziedziny działalności ludzkiej. Ale potrzebuje nas, aby to zrobić. Potrzebuje ludzi, którzy pozwalają, by Jego Słowo w nich żyło, którzy są Jego żywym Słowem, są w swoim otoczeniu drugim Jezusem”.[3]

Alice, młoda chrześcijanka, zrozumiała, że podążanie za swoim powołaniem wymaga głębokiej przemiany, aby pozwolić Bogu w pełni działać i uczynić jej życie nowym. Ogromnym darem była dla niej możliwość pobytu w Indiach. Tam dokonała się w niej głęboka przemiana. Doświadczyła autentycznej radości i, nawet w trudnych chwilach, uczucia zanurzenia w łasce Bożej. Swoje dni poświęcała modlitwie, życiu wspólnotowemu i służeniu w wolontariacie. Ogromne wrażenie zrobiły na niej dzieci z sierocińca: mimo że nic nie posiadały, wykazywały ogromny entuzjazm i wiele ją nauczyły o życiu. To nie była zwykła podróż, ale pielgrzymka, pełna wzlotów i upadków, podczas której musiała „opróżnić swój plecak”, by odnaleźć [wewnętrzne] bogactwo i wyzwolenie.

Oprac. Augusto Parody Reyes
i zespół Słów Życia

[1] Por. Papież Franciszek, Audiencja Generalna z 23 sierpnia 2017 r. Katecheza o nadziei chrześcijańskiej.

[2] Tamże

[3] Por. Ch. Lubich, Słowo Życia, Kwiecień 1989.

.

Tagi

Własne pola

https://www.focolare.org/polska/files/2022/08/Slidewrzesien2022.png