Woord van Leven – September 2019

 
“Troost elkaar en weest elkaar tot voorbeeld” (1Tes 5,11)

                   

“Troost elkaar en weest elkaar tot voorbeeld”
Dit schrijft de apostel Paulus aan de christengemeenschap van Tessalonica, die door hem was gesticht. Hij kan niet meer naar hen terugkeren omdat hij daar had moeten vluchten vanwege allerlei ernstige problemen en vervolgingen. Maar via zijn brieven blijft hij hun leven met liefde vergezellen. Hij prijst hen zelfs vanwege hun constante volharding in het geloof. Ze zijn voorbeeldige getuigen geworden!
Paulus kent de diepgaande onzekerheden van deze gemeenschap en hun existentiële vragen: wat wacht ons na de dood? Als de Heer al gauw terugkomt, hoe kunnen we ons dan goed voorbereiden op zijn definitieve komst? Paulus antwoordt niet met voorschriften die moeten worden toegepast, maar belijdt opnieuw zijn geloof: Jezus heeft zijn leven gegeven uit liefde voor de hele mensheid. Hij is verrezen en heeft voor alle mensen de weg naar het Leven geopend.
Om zich op zijn komst voor te bereiden raadt Paulus hen aan te leven volgens het Evangelie in het leven van alledag, om door te gaan met eerlijk te werken en een broederlijke gemeenschap op te bouwen:

“Troost elkaar en weest elkaar tot voorbeeld”
Paulus heeft dat aan den lijve ervaren: het Evangelie doet het zaad van de goedheid ontkiemen dat God in het menselijk hart heeft gelegd.
Het is een zaad van hoop dat groeit in de persoonlijke dagelijkse ontmoeting met de liefde van God en opbloeit in de wederzijdse liefde. Het is een stimulans om de slechte zaden van onverschilligheid en individualisme te bestrijden die isolement en conflicten veroorzaken. Het is een stimulans om elkaars lasten te dragen en elkaar te bemoedigen.
Het is een eenvoudig Woord dat we allemaal kunnen begrijpen en in praktijk brengen, maar dat onze persoonlijke en sociale contacten totaal kan veranderen.
Het is een kostbare raad, die ons helpt om de fundamentele waarheid te herontdekken van de broederschap, de wortel van vele culturen. In de filosofie van de Afrikaanse Bantoe bestaat het Ubuntuprincipe dat dit als volgt uitdrukt: “Ik ben wat ik ben door wat we allemaal zijn.”
Dat was de leidende gedachte achter de politieke actie in Zuid-Afrika van de grote methodistische leider Nelson Mandela. Hij zei: “Ubuntu wil niet zeggen dat je niet aan jezelf mag denken, maar dat je je de vraag moet stellen: ‘Wil ik de gemeenschap rondom mij helpen?’”¹ Zijn consequent en moedig handelen hebben tot een omkeer geleid in de historie van zijn land en gezorgd voor een stap voorwaarts in de beschaving.

“Troost elkaar en weest elkaar tot voorbeeld”
Hoe kunnen we dit Woord beleven?
“Door zelf te proberen te groeien in de wederzijdse liefde binnen onze gezinnen, in onze werkkring, in onze kerkelijke gemeenschappen of verenigingen, in de parochie, enz. Dit Woord vraagt een overvloedige liefde die de barrières van de middelmatigheid en van ons verborgen egoïsme weet te overwinnen. We hoeven maar te denken aan bepaalde aspecten van de liefde, zoals tolerantie, begrip, wederzijdse openheid, geduld, beschikbaar zijn om te helpen, barmhartigheid voor de echte en veronderstelde gebreken van onze medemens, het delen van materiële goederen, enz. Zo kunnen we vele gelegenheden ontdekken om dit Woord te beleven.
En het is duidelijk dat in dit klimaat van wederzijdse liefde, als dat aanwezig is, zijn warmte zal uitstralen naar iedereen. Ook naar hen die het christelijk leven nog niet kennen. Ze zullen erdoor worden aangetrokken en zullen er bijna zonder het te merken bij betrokken raken en zich deel voelen uitmaken van dezelfde familie.”²

“Troost elkaar en weest elkaar tot voorbeeld”
In deze geest is in de stad Palermo (Italië) een groep ontstaan van artsen, specialisten, psychologen en verpleegkundigen die ten dienste staan van de armen van de stad. In hun eigen woorden: “Wij zijn een groepje christelijke artsen en verpleegkundigen van verschillende Kerken. De woorden van het Evangelie sporen ons aan om in iedere persoon een broer of een zus te zien, vooral in hen die door ziekte zijn getroffen, maar niet kunnen voldoen aan de eigen zorgbehoefte. Onder de mensen die we helpen zijn er met heel ernstige ziekten, of met een gok- of internet-verslaving. We bieden professionele hulp op de plaatsen waar we werken en maken gebruik van de klinieken en praktijken die ter plaatse bestaan. Om elkaar op de hoogte te houden en te informeren over de behoeften aan wederzijdse ondersteuning hebben we op WhatsaApp een helpgroep gecreëerd, en we gebruiken Facebook en mail.
Ook al bestaat de groep nog maar kort, we zijn al volop bezig, vooral met de immigranten en met name de adventistische Ghanese gemeenschap die in de stad aanwezig is. Het is een grote, levenslustige groep, en we ervaren de vreugde hen te helpen als broers en zusters, kinderen van de ene Vader.”

Letizia Magri en de Commissie Woord van Leven
1 Uit: “Experience Ubuntu”, interview van Tim Modise, 24 mei 2006.
2 Chiara Lubich, Parole di Vita, a cura di Fabio Ciardi (Opere di Chiara Lubich 5, Città Nuova, Rome,