Hier vind je verschillende digitale versies van het maandelijkse Woord van Leven: video voor iedereen, video voor kinderen, Powerpoint voorstelling, MP3 Podcast, stripverhaal voor kinderen en tieners: www.woord-van-leven.be
Het boek Openbaring of Apokalyps, waaruit het Woord van leven is genomen, is het laatste van de verzameling geschriften van het Nieuwe Testament. De titel van het Bijbelboek zegt het: het gaat om een openbaring; het is de bedoeling van de auteur om ons de laatste dingen te laten begrijpen: de terugkeer van Christus naar de aarde, de definitieve nederlaag van het kwaad en het aanbreken van een nieuwe hemel en een nieuwe aarde.
Het is geen gemakkelijke tekst. Het zijn de jaren 81-96 na Christus. Er vinden soms wrede vervolgingen van christenen plaats. De sfeer in de christelijke gemeenschappen is er een van angst: wat zal er met ons gebeuren en met de boodschap die aan ons is toevertrouwd? Waarom grijpt God niet in? In die omstandigheden wordt de auteur, de apostel Johannes, door de Romeinen in ballingschap gestuurd naar het eiland Patmos in de Egeïsche Zee. Hier is het dat hij een reeks visioenen krijgt, samen met de opdracht om ze op te schrijven. Dat wordt het boek Openbaring.
“Zie, alles maak Ik nieuw”
Het boek Openbaring wil hoop geven aan de vervolgde gemeenschappen. Ook al zijn de omstandigheden moeilijk en gewelddadig, ook al is de toekomst onzeker, uiteindelijk zal het goede zegevieren en God zal alle dingen nieuw maken.
ok vandaag zien we veel tragedies, “op teevee of op de titelpagina van kranten. Er wordt steeds weer slecht nieuws gemeld waarbij we allemaal gevaar lopen eraan gewend te raken. […] Maar er is een Vader die met ons huilt; er is een Vader die tranen van oneindig medelijden huilt om zijn kinderen. Een Vader die op ons wacht om ons te troosten, omdat Hij ons lijden kent en een andere toekomst voor ons heeft voorbereid. Dit is de grote visie van de christelijke hoop, die zich uitstrekt over alle dagen van ons bestaan en ons wil verheffen”[1].
“Zie, alles maak Ik nieuw”
We kunnen niet weten wanneer en hoe dit zal gebeuren, en het heeft geen zin om het te willen achterhalen. Maar het is zeker dat het zal gebeuren.
“De laatste pagina’s van de Bijbel tonen ons de uiteindelijke horizon van de weg van de gelovige: het Jeruzalem van de hemel, het hemelse Jeruzalem. Het wordt in de eerste plaats voorgesteld als een immense tent waar God alle mensen zal verwelkomen om definitief bij hen te wonen (Apk 21, 3). En dit is onze hoop. En wat zal God doen, als we eindelijk samen zijn met Hem? Hij zal ons met oneindige tederheid bejegenen, zoals een vader zijn kinderen verwelkomt die veel hebben gezwoegd en geleden. ‘Zie Gods woonplaats onder de mensen, Gods tent! … Hij zal alle tranen uit hun ogen wissen. Er zal geen dood meer zijn, geen rouw, geen jammerklacht, geen pijn, want wat er eerst was is voorbij. Zie, alles maak ik nieuw!’ (Apk 21, 3-5)”.[2]
Wat kunnen we concreet doen met het Woord van leven van deze maand?
Dit woord verzekert ons dat we op weg zijn naar een nieuwe wereld die nu al wordt klaargemaakt en opgebouwd. Het is dan ook allesbehalve een uitnodiging om niets te doen, je niet in te zetten en de wereld te ontvluchten. In feite wil God alle dingen vernieuwen: ons persoonlijk leven, vriendschap, huwelijksliefde, gezin; Hij wil het sociale leven vernieuwen, de wereld van werk, school, cultuur, vrije tijd, gezondheid, economie, politiek…, kortom, alle sectoren van menselijke activiteit. Maar om dit te doen heeft Hij ons nodig. Hij heeft mensen nodig die zijn Woord laten leven in zichzelf, die zijn levende Woord zijn, een andere Jezus in hun omgeving.”[3]
Alice, een jonge Europese christen, begreep dat het volgen van haar roeping een diepgaande verandering vereiste om God in staat te stellen volledig in haar leven te werken en het nieuw te maken. Als een “immens geschenk” kreeg zij de kans om een ervaring op te doen in India. Daar proefde ze authentieke vreugde en voelde ze zich ondergedompeld in Gods genade, ook al was het soms moeilijk. Ze wijdde haar dagen aan gebed, gemeenschapsleven en vrijwilligerswerk. De kinderen van het weeshuis hebben haar diep getroffen. Hoewel ze niets bezaten, toonden ze een ongelooflijk enthousiasme en ze hebben haar veel geleerd over het leven. Het was geen simpele reis, maar een pelgrimstocht, een weg bestaande uit “ups en downs”, waarbij ze “haar rugzak heeft leren leegmaken”; ze heeft veel van wat haar bezwaarde losgelaten en verrijking en bevrijding gevonden.
Augusto Parody Reyes en het Woord-van-leven-team
